Erich Wojto

Z Wikipedije
Źi na bok: Nawigacija, Pytaś

Erich Wojto, teke: Erich Wojto-Janšojski, nim. Erich Woitow (*14.03.1930, †24.12.2009 w Janšojcach[1]) jo dolnoserbski wucabnik, žurnalist, spisowaśel, pśełožowaŕ a kulturny procowaŕ. Cłonk Domowiny a dolnoserbskeje rěcneje komisije.

Wón jo pisał wulicowańka, reportaže, anekdoty a basnje w tradicionalnej a awtentiskej dolnoserbskej rěcy[2].

Publikacije[wobźěłaś | žrědłowy tekst wobźěłaś]

  • 2001: Taka jo ta serbska duša (proza), zestajiła Jutta Kaiserowa, ilustracija Fred Pětška, Budyšyn
  • 2008: Pó zwiganju, Pózny namšaŕ, Mudry kónik, w: Ze žywjenja na lanźe: pratyjarje wulicuju, wudała Jutta Kaiserowa, Budyšyn

Pśełožki do dolnoserbšćiny[wobźěłaś | žrědłowy tekst wobźěłaś]

  • 1969: Jurij Koch, Mjez sydom mostami
  • 1976: Jurij Koch, Rozamarja abo Rozžognowanje we nas

Žrědła[wobźěłaś | žrědłowy tekst wobźěłaś]

  1. Rosemarie Karge,Ehrung zum 85. Geburtstag Erich Woito, Peitzer LandEcho, b. 13
  2. Gregor Wieczorek, Něnt smy hyšći wětše syrotki

Wótkaze[wobźěłaś | žrědłowy tekst wobźěłaś]