Kurt Biedenkopf

Z Wikipedije
Źi na bok: Nawigacija, Pytaś
Kurt Biedenkopf w lěśe 2010

Kurt Hans Biedenkopf (* 28. januara 1930 w Ludwigshafenje) jo nimski jurist, wusokošulski wucabnik a politikaŕ Kśesćijańsko-demokratiskeje unije. Wón jo był wót znowazałoženja pódzajtšnonimskich krajow w lěśe 1990 až do lěta 2002 z ministarskim prezidentom Sakskeje.

Žywjenje[wobźěłaś | žrědłowy tekst wobźěłaś]

Kurt Biedenkopf jo naroźił se ako syn Wilhelma Biedenkopfa z Kamjenicy, techniskego direktora Buna-zawodow w sakskim Schkopauwje. Tam jo wopytował gymnazij až do kóńca drugeje swětoweje wójny, gaž se swójźba do Hesseńskeje pśesedliła. Biedenkopf ma styri źiśi z prědnego manźelstwa.

Statkowanje[wobźěłaś | žrědłowy tekst wobźěłaś]

Biedenkopf z manźelskeju pó dobytych wólbach lěta 1990

Biedenkopf jo studěrował w lětoma 1949/50 w Zjadnośonych statach politiske wědomnosći a wót 1950 w Nimskej pšawowědu a ekonomiju, nejpjerwjej w Münchenje a pótom w Frankobroźe nad Mohanom, źož bu w lěśe 1958 promowěrowany. 1963 jo habilitěrował se za bergarske, wikowańske, góspodarske a źěłowe pšawo a statkował wótněnta na Bochumskej uniwersiśe. Pó pśewrośe jo był w lěśe 1990 za krotki cas z profesorom za ludogóspodarsku wědomnosć w Lipsku.

Na politiskim pólu jom statkował wót 1973 do 1977 ako generalny sekretaŕ strony CDU, wót 1976 do 1980 ako cłonk Zwězkowego sejma a 1980–88 ako cłonk krajnego sejma w Nordrhein-Westfalskej. Tam jo kandiděrował w nalěśu 1980 za swóju stronu bźez wuspěcha pśi wólbach za krajny sejm pśeśiwo ministarskemu prezidentoju Johannes Rau (SPD).

Pó dwójolětnej pśestawce jo wrośił se ze znowazjadnośonjom Nimskeje ako načolny kandidat sakskeje CDU za prědne wólby krajnego sejma w znowazałožonem zwězkowem kraju do aktiwneje politiki a dostał z 53,8 procentami głosow absolutnu wětšynu. Pśi wólbach 1994 a 1999 jo mógł wětšynu strony ako ministarski prezident hyšći dalej wutwariś. Wót 1. nowembra 1999 do 31. oktobra 2000 jo był zrazom pśedsedaŕ Zwězkoweje rady.

Dnja 16. januara 2002 wózjawił wótstup ze zastojnstwa k 18. apryla samskego lěta dla pśiběrajucej kritiki na swójom stilu wjednistwa – luźe su pomjenjowali jogo žortnje „kral Kurt“ – a dla wšakich aferow. Z naslědnikom jo stał se Georg Milbradt.

Spise[wobźěłaś | žrědłowy tekst wobźěłaś]

  • Grenzen der Tarifautonomie. Verlag C. F. Müller, Karlsruhe 1964.
  • Fortschritt in Freiheit. Umrisse einer politischen Strategie R. Piper & Co. Verlag, München 1974, ISBN 3-492-02095-X
  • Die Neue Soziale Frage und die Soziale Marktwirtschaft. In: Politik und Kultur. Zešiwk 3/1976, Colloquium Verlag, Berlin, ISSN 0340-5869
     
    , str. 10 slsl.
  • Zeitsignale. Parteienlandschaft im Umbruch. Bertelsmann Verlag, München 1990, ISBN 3-442-11696-1. (Goldmann Taschenbuch 11696)
  • z Joseph Nye a Motoo Shiina: Global Competition After the Cold War. A Reassessment of Trilateralism. The Trilateral Commission, New York 1991, ISBN 0-930503-67-8.
  • Einheit und Erneuerung: Deutschland nach dem Umbruch in Europa, Deutsche Verlags-Anstalt GmbH, Stuttgart, 1994, ISBN 3-421-06696-5
  • Ein deutsches Tagebuch 1989–1990. Siedler Verlag, 2000.
  • Die Ausbeutung der Enkel. Plädoyer für die Rückkehr zur Vernunft. Propyläen, Berlin 2006, ISBN 3-549-07292-9.
  • Kurt Biedenkopf, Ralf Dahrendorf, Erich Fromm, Maik Hosang (wud.), Petra Kelly a dr.: Klimawandel und Grundeinkommen. Die nicht zufällige Gleichzeitigkeit beider Themen und ein sozialökologisches Experiment. Andreas Mascha Verlag, München 2008, ISBN 978-3-924404-73-4.
  • Wir haben die Wahl. Freiheit oder Vater Staat. Propyläen Verlag, Berlin 2011 ISBN 978-3-549-07375-9.

Wótkaza[wobźěłaś | žrědłowy tekst wobźěłaś]

 Commons: Kurt Biedenkopf – Zběrka wobrazow, widejow a audio-datajow