Beno Budar

Z Wikipedije
Zur Navigation springen Zur Suche springen

Beno Budar (roź. 19. měrca 1946 w Kulowje) jo serbski lyrikaŕ, prozaist, wudawaśel a pśestajaŕ.

Wón jo se w Kulowje naroźił. Tam jo teke do šule chójźił, pón w Ralbicach. Wót 1960 jo wuknuł na Serbskej rozšyrjonej wušej šuli w Małem Wjelkowje. Pó maturje jo w Lipsku slawistiku studěrował. Jadno lěto jo teke studěrował rusistiku na uniwersiśe w Rostowje nad Donom. Wót 1969 jo źěłał ako lektor w Ludowem nakładnistwje Domowina, pozdźej teke ako redaktor Płomjenja. W 2013 jo wón głowne Myto Ćišinskego dóstał.

Publikacije[wobźěłaś | žrědłowy tekst wobźěłaś]

Lyrika[wobźěłaś | žrědłowy tekst wobźěłaś]

  • 1978: Mikus a Dajkus
  • 1983: Spać w meji měli zakazać
  • 1994: Naš kusk zemje
  • 2001: Wokomiki słónca (basni a pśebasnjenja)

Proza[wobźěłaś | žrědłowy tekst wobźěłaś]

  • 1979: W susodstwje makrelow
  • 2011: Dźens sym połsta dubow sadźił (wulicowańka a druge teksty z lět 1972-2008)

Dramatika[wobźěłaś | žrědłowy tekst wobźěłaś]

  • 1985: Na křižerjach

Pśełožki do górnoserbšćiny[wobźěłaś | žrědłowy tekst wobźěłaś]

  • 1970: L. N. Tolstoj, Tři mjedwjedźe
  • 1971: A. Sobolew, Njewjedrowa stepa
  • 1972: R. Kaz, E. Sazonow, Třo musketěrojo
  • 1973: Č. Ajmatow, Brězyčka moja w čerwjenym rubišku
  • 1977: W. Rozow, Njenarunajomny
  • 1978: A. a E. Fauquez, Barbarossa a kupa słónčneje róžy
  • 1978: A. Kertész, Mjeniny
  • 1978: A. Losew, Mały Herakles
  • 1987: E. Spálený, L. Zubajová, Jan, Minka a Bobik na prózdninach

Žrědła[wobźěłaś | žrědłowy tekst wobźěłaś]

  • Serbscy spisowaćeljo. Biografije a bibliografije. (1989) Wudawaćel: Koło serbskich spisowaćelow

Wotkaze[wobźěłaś | žrědłowy tekst wobźěłaś]