Indoeuropske rěcy

Indoeuropske rěcy

Alternatiwne mě	Indogermanske rěcy
Geografiske rozšyrjenje:	Pjerwjej krotkozajtšna Azija a něnto rozdźělne regiony swěta
Genetiska klasifikacija:
Podskupiny:	Anatolske rěcy † Indoirańske rěcy Grichišćina Italske rěcy Keltiske rěcy Germaniske rěcy Armeńšćina Tocharske rěcy † Balto-słowjańske rěcy Albanšćina Dalšne mjenjej znate †

Indoeuropske rěcy su kupka rěcow, kótarež se su gromaźe wuwijali we wšakorakich stronach Eurazije z konstatěrowaneje indoeuropskeje prarěcy. Ako śěžyšćo a region nastaśa prarěcy se naglědaju stepy w źinsajšnej krotkowjacornej Rusojskej a Ukrainje.

W indoeuropskich rěcach powědaju wěcej ako 2,5 miliardy luźi (pśemóžeca wětšyna Europy, Azije wót pódzajtšneje Turkojskeje až do Indiskeje (mimo pódpołdnjowego źěla Indiskeje, źo dominěruju drawidiske rěcy), wětšyna luźi w Americe, Awstralskej a Pódpołdnjowoafrikańskej republice).

Ze studiumom indoeuropskich rěcow zaběra se indoeuropeistika, disciplina pśirownujuceje rěcywědomnosći.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

  Indoeuropske rěcy

Indoeuropska swójźba - źělenje

a) pódzajtšne (satemowe)

• armeńšćina
• balto-słowjańske rěcy
  • baltiske rěcy
  • słowjańske rěcy
• indoirańske rěcy
  • indoarijske rěcy (indiske rěcy - indoeuropske rěcy w Indiskej)
  • irańske rěcy
  • sarmathšćina (wumarła)
  • skythšćina (wumarła)
• thrakšćina (wumarła)
• dakšćina (wumarła)
• frygšćina (wumarła)

b) pódwjacorne (kentumowe)

• albanšćina
• germaniske rěcy
• grichišćina
• italske rěcy (nimski Italisch)
  • romaniske rěcy
• keltiske rěcy
• anatolske rěcy (wumarłe)
  • lydšćina (wumarła)
  • karšćina (wumarła)
• antikna makedońšćina (wumarła)
• illyrske rěcy (wumarłe)
• venetšćina (wumarła)
• liburnšćina (wumarła)
• messapšćina (wumarła)
• paionšćina (wumarła)
• tocharske rěcy (wumarłe)

c) njejasne

• liguršćina (wumarła)

Literatura

1. Conrad Malte-Brun: Précis de la géografie universelle, Band I. 1810, S. 577.
2. Michael Meier-Brügger: Indogermanische Sprachwissenschaft. 8. Aufl., W. de Gruyter, Berlin 2002.
3. Die Gegenthese zu Renfrew stellt Jürgen E. Walkowitz in Die Sprache der ersten Bauern und die Archäologie auf in: Varia Neolithica III. Beier & Beran, Langenweißbach 2004, S. 17–29.
4. Benjamin W. Fortson: Indo-European Language and Culture: An Introduction. 2. Auflage. Blackwell Publishing, Malden, Oxford, Victoria 2010, ISBN 978-1405188951, S. 39ff. (engl.).
5. z. B. in Benjamin W. Fortson: Indo-European Language and Culture: An Introduction. Blackwell Publishing, Malden,Oxford,Victoria 2004, ISBN 978-1405103169 (engl.).
6. Pazdera Josef, Genetici řešili spor jazykozpytců, dostupné online
7. Gray, R.D. & Atkinson, Q. (2003). Language-tree divergence times support the Anatolian theory of Indo-European origins. Nature, 426, 435-439.
8. Fortson, Benjamin W. (2004). Indo-European Language and Culture: An Introduction. Malden, Massachusetts: Blackwell. ISBN 1405103159.
9. Anthony, David W. (2007). The Horse, the Wheel, and Language: How Bronze-Age Riders from the Eurasian Steppes Shaped the Modern World. Princeton University Press. ISBN 0691058873. http://books.google.com/books?id=rOG5VcYxhiEC&dq.