Słyńca
Z Wikipedije
| Słyńca (Helianthus annuus) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukaryoty |
| Swět | Rostlinstwo |
| pórěd: | Asterales |
| swójźba: | Kóšowe kwětarje Asteraceae |
| pódswójźba: | Asteroideae |
| tribus: | Heliantheae |
| rod: | Słyńca (rod) (Helianthus) |
| družyna: | Słyńca[1][2] |
| wědomnostne mě | |
| Helianthus annuus | |
| L. | |
Słyńca[1][2] (Helianthus annuus) jo rostlina ze swójźby Kóšowych kwětarjow (Asteraceae). Dalšne serbske mě jo słyńco[1][2].
Wopśimjeśe |
Wopis [wobźěłaś]
Słyńca jo jadnolětna rostlina, kótaraž dośěgnjo wusokosć wót 3 m abo wěcej. Rostlina njaso pšoste kósmy.
Šyroke, měnjate łopjena su srjejźozelene, wutšobojte až jajowate.
Kwiśo w lěśu. Wjelike kwiśonkowe głowki dośěgnjo pśeměr wót něźi 30 cm, maksimalnje wót 40 cm. Jich srjejźišćo jo brune, mjaztym až pšugowe kwiśonki su žołte.
Ze semjenjow se góźi wólej wóttwariś.
Stojnišćo [wobźěłaś]
Rostlina se w pódpołdnjowej GUS-statach, krotkozajtšnej Europje, pódpołnocnej a pódpołdnjowej Americe sajźi.
Rozšyrjenje [wobźěłaś]
Nožki [wobźěłaś]
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Starosta: Dolnoserbsko-nimski słownik, Niedersorbisch-deutsches Wörterbuch, Bautzen 1999, ISBN 3-7420-1096-4, bok 451
- ↑ 2,0 2,1 2,2 W internetowem słowniku: Sonnenblume
Žrědła [wobźěłaś]
- Botanica, Einjährige und mehrjährige Pflanzen, Über 2000 Pflanzenporträts, ISBN 978-3-8331-4469-1, bok 404 (nim.)
- Meyers Taschenlexikon Biologie, In 3 Bänden, 3. zwjazk, ISBN 3-411-12033-9, bok 137 (nim.)
- Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, bok 298, ako pódobna družyna Gewöhnliche Sonnenblume (Helianthus annuus) pód lema Topinambur, Erdbirne (Helianthus tuberosus) (nim.)