Anis
| Ilustracija anisa (Koehler 1887) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukaryoty |
| Swět | Rostlinstwo |
| Euasteridy II | |
| pórěd: | (Apiales) |
| swójźba: | Wokołkojte rostliny (Apiaceae) |
| rod: | Pimpinela (Pimpinella) |
| družyna: | Anis[1] |
| wědomnostne mě | |
| Pimpinella anisum | |
| L. | |
Anis[1] (Pimpinella anisum) jo gójeńska rostlina a wěrcowe zelko ze swójźby wokołkojtych rostlinow.
Wopśimjeśe |
Etymologija [wobźěłaś]
Mě póchada wót grichiskego słowa ανηθον za dylu, z kótarymž bu anis zaměnjowany.
Synonymy [wobźěłaś]
- Apium anisum Crantz
- Sison anisum Sprengel
- Tragium anisum Link
- Carum anisum Baillon
- Selinum anisum E. H. L. Krause
- Anisum vulgare Gärtner
- Anisum officinarum Mönch
- P. anisum cultum Alef.
Wopis [wobźěłaś]
Anis jo jadnolětna rostlina a dośěgnjo wusokosć wót něźi 25 až do 60 cm.
Kijašk jo rowny a lažko kósmaty.
Łopjena [wobźěłaś]
Spódne łopjena su wutšobojśe kulojte, na kšomje nutś rězane a dośěgnu dłujkosć wót 2 až do 5 cm. Kijaškowe łopjena su tśilicbne až do pjerkowje źělone.
Kwiśonki [wobźěłaś]
Małe běłe kwiśonki z pśeměrom wót 3 mm su w bźezwobalkowych, nejcesćej dwanasćopruhojće gromaźe stajonych wokołkach (tak mjenjowana dwójna wokołka) rědowane a kwiśu wót julija až septembra.
Płody [wobźěłaś]
Płody, kótarež w awgusće/septembrje se mógu žněś, dośěgnu dłujkosć wót 3 až 5 mm, su owalne a maju šere kósmy.
Wužywanje [wobźěłaś]
W kucharskich kumštach bu semjenja rostliny wužywane. Anis pólěpšujo głownje słodke pjacywa, placki, likery (anisowy paleńc) a sirup.
Nožki [wobźěłaś]
Eksterne wótkaze [wobźěłaś]
- G. Madaus: Lehrbuch der biologischen Heilmittel (nim.)
- crescent bloom (eng.)
- Plants for a Future (eng.)
- Heilpflanzen-Lexikon (nim.)
- Gewürzseiten (nim.)
- Kräuterbuch von Jacobus Theodorus Tabernaemontanus (1625) (nim.)
- wuerzkraut.de (nim.)