Pódzajtšna tuja

Z Wikipedije
Źi na bok: Nawigacija, Pytaś
Pódzajtšna tuja
Thuja occidentalis0.jpg
Pódzajtšna tuja (Platycladus orientalis)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
klasa: (Coniferopsida)
pórěd: (Coniferales)
swójźba: Cypresowe rostliny (Cupressaceae)
pódswójźba: Cupressoideae
rod: Dušan[1][2] (Platycladus)
družyna: Pódzajtšna tuja
wědomnostne mě za rod
Platycladus
Spach
wědomnostne mě za družynu
Platycladus orientalis
(L.) Franco
Wobźěłaś
p  d  w
Information icon.svg

Pódzajtšna tuja (Platycladus orientalis) jo bom ze swójźby cypresowych rostlinow (Cupressaceae). Wón jo jadnučka družyna roda Platycladus.

Šyški
Habitus młodeho štoma

Synonymy su Biota orientalis, Thuja orientalis, Platycladus stricta, Thuja chengii, a Thuja orientalis var. argyi.

Wopis[wobźěłaś]

Pódzajtšna tuja jo pśecej zeleny bom, kótaryž dośěgnjo wusokosć wót až do 30 m. Rostlina jo jadnodomna.

Krona jo wuska a kjagelojta. Jich gałuzy su nagle górje měrjone, fryšnje zelene až žołtozelene.

Łopjena[wobźěłaś]

Spjerchlinowe łopjena gałuzam wusko pśilěgaju a se jasnje pśekšywaju. Wóni dośěgnu dłujkosć wót až do 7 mm. Pśi rozšurowanju słabje sadojśe wónjaju.

Kwiśonki[wobźěłaś]

Kwiśo wót měrca až do apryla. Muske kwiśonki su swětłožołte a stoje mnogolicbnje na gałuzowych kóńcykach. Žeńske kwiśonkowe stołki su njenadglědnje zelenojte.

Šyški[wobźěłaś]

Šyški dośěgnu dłujkosć wót 1,5 cm. Wóni su na zachopjeńku namódry zelene, w zdrjałosći śamnobrune. 6 šyškowych spjerchlinow njaso rožkojty, slědk zakśiwjony pśiwisk.

Stojnišćo[wobźěłaś]

Rozšyrjenje[wobźěłaś]

Rostlina jo domacna w Chinskej.

Wužywanje[wobźěłaś]

Bom se w Europje we wšakich, teke małorostnych warjetetach sajźa.

Nožki[wobźěłaś]

  1. Starosta: Dolnoserbsko-nimski słownik, Niedersorbisch-deutsches Wörterbuch, Bautzen 1999, ISBN 3-7420-1096-4, bok 525
  2. W internetowem słowniku: Lebensbaum

Žrědła[wobźěłaś]

  • Bruno P. Kremer: Steinbachs Naturführer Bäume & Sträucher, ISBN 978-3-8001-5934-5, bok 90, z drugim wědomnostnym mjenim Thuja orientalis (nim.)
  • Steinbachs Großer Pflanzenführer, ISBN 978-3-8001-7567-3, bok 442 (nim.)

Eksterne wótkaze[wobźěłaś]

Commons