Běły kukol

Z Wikipedije
Źi na bok: Nawigacija, Pytaś
Běły kukol
Silene latifolia 2.jpeg
Běły kukol (Silene latifolia)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
pórěd: (Caryophyllales)
swójźba: Nalchenkowe rostliny (Caryophyllaceae)
pódswójźba: Caryophylloideae
tribus: Sileneae
rod: Patawa[1] (Silene)
družyna: Běły kukol
wědomnostne mě
Silene latifolia
Mill.
Wobźěłaś
p  d  w
Information icon.svg
běły kukol
ilustracija, Jacob Sturm (1796)
Silene latifolia

Běły kukol (Silene latifolia Poir.) jo rostlina ze swójźby nalchenkowych rostlinow (Caryophyllaceae).

Wopis[wobźěłaś]

Běły kukol jo jadnolětne abo dwójolětne zele, kótarež dośěgnjo wusokosć wót 30 až do 120 cm. Rostlina njaso pak muske pak žeńske kwiśonki. Běły kukol jo swětłowa rostlina.

Korjeń jo rěpojty a wopśimjejo saponiny.

Kijašk jo kósmaty.

Pśeśiwo stojece łopjena su lancetojte.

Kwiśonki[wobźěłaś]

Kwiśo wót maja až do awgusta (wót junija až do septembra). Jadnorodne kwiśonki dośěgnu wjelikosć wót 1,5 až 2 cm a stoje w kisćach. Žeńske kwiśonki maju brjuchaty keluch, mjaztym až muske kwiśonki maju cylindriski keluch. Kronowe łopjeńka su dwójowogonkowe a njasu na póžerawje spjerchlinu. Keluškowa rorka dośěgnu dłujkosć wót 18 až 25 mm.

Wódnjo wupadaju kwiśonki sprěte, ale su wót póznego wótpołdnja až do rana wócynjone a intensiwnje wónjaju a se wót nocnych mjatelow wopytuju.

Płody[wobźěłaś]

Zubki płodoweje kapsle zrownane stoje.

Městno[wobźěłaś]

Jo běły kukol na wótsypkowych městnach, na kšomach drogow a pśi rolach.

Nožki[wobźěłaś]

  1. W internetowem słowniku: Leimkraut

Žrědła[wobźěłaś]

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 46, z wědomnostnyma mjenjoma Silena alba a Melandrium album (nim.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 140, z wědomnostnymi mjenjami Silene latifolia, Melandrium album, Silene alba (nim.)

Eksterne wótkaze[wobźěłaś]

Commons
WikiSpecies